Wypadanie sierści u psa jest powszechnym zjawiskiem, które najczęściej wynika z naturalnych procesów fizjologicznych. Jednak w niektórych przypadkach nadmierne gubienie sierści może być oznaką problemów zdrowotnych. W artykule wyjaśniam, czemu psu wychodzi sierść, jakie są naturalne i patologiczne przyczyny oraz kiedy należy się tym martwić.
Dlaczego psu wypada sierść? – Fizjologiczne linienie
Linienie jest naturalnym procesem fizjologicznym, podczas którego stara sierść wypada, a na jej miejscu pojawia się nowa okrywa włosowa. Proces ten następuje cyklicznie i jest najbardziej intensywny wiosną i jesienią, zwłaszcza u ras z podszerstkiem i gęstą sierścią, takich jak Husky Syberyjskie czy Akity [1][5].
Cykl wzrostu sierści obejmuje trzy fazy: anagen (wzrost), katagen (przejściowa) oraz telogen (spoczynek i wypadanie). Podczas fazy telogenowej stare włosy są stopniowo wypychane przez nowe, co jest całkowicie normalnym zjawiskiem [1]. Naturalne linienie zwykle nie wymaga interwencji, jeśli nie towarzyszą mu żadne inne objawy [6].
Czynniki takie jak temperatura, sztuczne oświetlenie oraz genetyczne predyspozycje mogą wpływać na intensywność linienia. W domach z centralnym ogrzewaniem linienie może mieć charakter przewlekły [6].
Nadmierne wypadanie sierści – alarmujące sygnały
Nadmierne gubienie sierści przekraczające normę linienia to często objaw schorzeń lub zaburzeń zdrowotnych. Do najważniejszych przyczyn zalicza się: alergie, zaburzenia hormonalne, choroby skóry, pasożyty, niedobory żywieniowe oraz stres [2][6][7].
Wypadanie sierści miejscowe (plackowate wyłysienia) lub rozlane (na dużej powierzchni ciała) powinny być powodem do niepokoju. Szczególnie jeśli towarzyszy im świąd skóry, zaczerwienienie, strupy, łuszczenie czy ogólne osłabienie zwierzęcia [4][6]. Objawy te współwystępują często z chorobami infekcyjnymi lub zaburzeniami hormonalnymi [2][3][6].
Patologiczne wypadanie sierści wymaga konsultacji z lekarzem weterynarii i dokładnej diagnostyki, która obejmuje badania krwi, skóry, testy alergiczne i hormonalne [4][6].
Najczęstsze przyczyny nadmiernego wypadania sierści
Alergie i choroby skóry to częsta przyczyna łysienia plackowatego oraz silnego świądu. Alergie mogą być wywołane pokarmem, czynnikami środowiskowymi lub kontaktem ze szkodliwymi substancjami [2][6][7].
Pasożyty, w tym pchły i świerzbowce, powodują uszkodzenia mieszków włosowych prowadząc do zaczerwienienia, świądu i łuszczenia naskórka. Choroby grzybicze i infekcje bakteryjne generują miejscowe stany zapalne oraz ogniska wyłysień [2][3].
Zaburzenia hormonalne, jak niedoczynność tarczycy czy choroba Cushinga, wywołują rozlane lub plackowate łysienie. Hormony wpływają na wszystkie etapy cyklu wzrostu włosa [3][4][9].
Błędy dietetyczne są istotnym czynnikiem. Niedobory biotyny, cynku, kwasów omega-3 i omega-6, witamin z grupy B czy białka prowadzą do pogorszenia jakości sierści i przyspieszenia procesu wypadania [2][3][6].
Stres lub długotrwałe zaburzenia behawioralne mogą pogarszać stan okrywy włosowej bez innych współistniejących objawów [5][6].
Niektóre leki, zatrucia oraz przewlekłe choroby także skutkują nadmiernym gubieniem sierści [3].
Kiedy linienie jest normą, a kiedy powinno niepokoić?
Linienie fizjologiczne – jeśli nie towarzyszy mu świąd, zaczerwienienie, strupy, łuszczenie, zmiany zachowania lub utrata masy ciała, nie jest powodem do niepokoju [1][6].
Nadmierna utrata sierści, plackowate wyłysienia, obecność zmian skórnych, świądu lub ogólna apatia oznaczają konieczność diagnostyki weterynaryjnej. Tego typu objawy to często sygnał alergii, chorób skóry, zaburzeń hormonalnych, przejściowych niedoborów lub innych poważnych schorzeń [4][6].
Wypadanie sierści u szczeniąt jest procesem naturalnym – oznacza wymianę futra na okrywę dorosłą i zazwyczaj kończy się po pierwszym roku życia [6].
Jak ograniczyć wypadanie sierści u psa?
Prawidłowa dieta, bogata w białko, biotynę, cynk, kwasy omega-3 i omega-6 oraz witaminy B, to podstawa zdrowej skóry i sierści. Suplementacja tych składników może być konieczna, gdy zaleci ją lekarz weterynarii po przeprowadzeniu odpowiedniej diagnostyki [2][3][6].
Regularna pielęgnacja – częste czesanie oraz kąpiele z zastosowaniem specjalnych szamponów przeznaczonych do psiej skóry pozwalają ograniczyć naturalne linienie, lecz nie eliminują go całkowicie [6].
Unikanie stresu i dostosowanie warunków środowiskowych (np. poziomu wilgotności powietrza, regularnych spacerów) zmniejsza ryzyko nadmiernego wypadania sierści. Pamiętaj, że czynniki środowiskowe – sztuczne oświetlenie, centralne ogrzewanie – mogą zaburzać cykl linienia [6].
Podsumowanie – kiedy warto się martwić?
Wypadanie sierści u psa jest najczęściej procesem fizjologicznym, jednak każda nagła zmiana w ilości lub jakości sierści oraz pojawienie się objawów skórnych i ogólnych wymaga konsultacji z lekarzem weterynarii [2][3][6]. Wczesne rozpoznanie problemu pozwala na szybką interwencję i skuteczne leczenie przyczyn patologicznego gubienia sierści.
Źródła:
- [1] https://zooclick.pl/pl/blog/zdrowie-psa/dlaczego-psu-wypada-siersc-zrozum-przyczyny
- [2] https://johndog.pl/blog/zdrowie/dlaczego-psu-wypada-siersc-objawy-chorob
- [3] https://www.groomer.com.pl/blog/wypadanie-siersci-u-psa
- [4] https://psibufet.pl/blog/wypadanie-siersci-u-psa
- [5] https://lincolnpetfood.pl/wypadanie-siersci-u-psa-przyczyny
- [6] https://dolfospets.com/wypadanie-siersci-u-psa-jak-ograniczyc
- [7] https://hempets.pl/wypadanie-siersci-u-psa
- [9] https://animal-center.pl/wypadanie-siersci-u-psa-problemy-dermatologiczne
Smart-Pet.pl to portal dla świadomych opiekunów zwierząt. Łączymy wiedzę, doświadczenie i pasję, tworząc przestrzeń, w której pielęgnacja, zdrowie i zachowanie pupili opisujemy bez banałów i uproszczeń.